Madryt najlepiej poznawać pieszo: w starym mieście Pałac Królewski i place z czasów Habsburgów, dalej szerokie bulwary, a wzdłuż Paseo del Prado trzy muzea sztuki światowej klasy. Przewodnika po polsku w Madrycie nie zawsze łatwo znaleźć — AI TourMate opowiada po polsku i nie wymaga rezerwacji. Włącz automatyczny tryb GPS, ruszaj w drogę, a aplikacja opowie ci historię każdego miejsca, gdy do niego dotrzesz.
Tak opowiada aplikacja, gdy docierasz na miejsce: Plaza Mayor · 0:49
W aplikacji każda opowieść powstaje na miejscu, więc za każdym razem jest trochę inna. To przygotowany wcześniej przykład, tym samym głosem, którego używa aplikacja.
Podejdź do konnego posągu z brązu na środku placu i przyjrzyj się pyskowi konia. Jeździec to Filip Trzeci, za którego panowania Juan Gómez de Mora ukończył ten plac w 1619 roku. Przez stulecia koński pysk był otwarty, a małe ptaki, które wlatywały do środka, nie umiały się wydostać; gdy w 1931 roku umieszczona tam petarda rozerwała posąg, pusty brzuch był pełen ich kości, i od tamtej pory pysk jest zamknięty. Wokół ciebie odbywały się targi, corridy, królewskie uroczystości, a nawet procesy inkwizycji, a balkony służyły za loże. Po pożarze w 1790 roku plac odbudował Juan de Villanueva. Zanim odejdziesz, znajdź w południowo-zachodnim narożniku Arco de Cuchilleros i zejdź jego stromymi schodami.
AI TourMate czerpie opowieści z OpenStreetMap. W granicach miasta Madryt oznacza to ponad 2200 nazwanych miejsc, na przykład:
Źródło: © współtwórcy OpenStreetMap, stan na 8 października 2026.
Od królewskiej dzielnicy starego miasta, obok Prado, aż do zielonego serca Madrytu podczas jednego spaceru. Aplikacja opowiada po drodze — i nie milknie także w bocznych uliczkach.
4,5 km · ok. 60 min pieszo · liczba przystanków: 8
Dotknij pinezki lub karty, aby zobaczyć miejsce.
W aplikacji każde z tych miejsc to 2–3-minutowa opowieść, która startuje, gdy tam dotrzesz — pierwsza jest gratis.

Pałac budowano od 1738 roku w miejscu dawnej twierdzy Alcázar, która spłonęła w 1734 roku; pierwszym królem, który w nim zamieszkał, był Karol III. Ma ponad 3000 pomieszczeń i należy do największych pałaców Europy; wciąż jest oficjalną rezydencją króla Hiszpanii, choć dziś służy głównie uroczystościom państwowym.

Budowa katedry Madrytu trwała ponad sto lat: kamień węgielny położono w 1883 roku, a papież Jan Paweł II konsekrował ją w 1993 roku. Szaro-biała, klasycystyczna fasada pasuje do stojącego naprzeciwko Pałacu Królewskiego, a wnętrze jest neogotyckie. W 2004 roku przyszły król Filip VI poślubił tu Letizię Ortiz.

Ta hala targowa z żelaza i szkła została otwarta w 1916 roku, kilka kroków od Plaza Mayor. Po renowacji w 2009 roku działa jako targ dla smakoszy: przy ladach spróbujesz tapas, szynki, ostryg i hiszpańskich win.

Wielki plac Madrytu otoczony arkadami ukończono w 1619 roku za Filipa III według projektu Juana Gómeza de Mory. Odbywały się tu targi, corridy, uroczystości królewskie, a nawet procesy inkwizycji; po pożarze w 1790 roku plac odbudował Juan de Villanueva. Na środku stoi pomnik konny Filipa III.

Nazwa pochodzi od bramy miejskiej, która niegdyś tu stała, a plac jest sercem Madrytu — i Hiszpanii: tablica w bruku oznacza kilometr zero, punkt wyjścia głównych dróg kraju. W sylwestra cały kraj patrzy na zegar Real Casa de Correos i zjada dwanaście winogron w rytm jego dwunastu uderzeń. W pobliżu stoi pomnik Niedźwiedzia i Drzewa Truskawkowego, symbolu Madrytu.

Budowę tej reprezentacyjnej alei rozpoczęto w 1910 roku, przebijając ją przez stare uliczki, by połączyć centrum z nowszymi dzielnicami. Przy kamienicach z początku XX wieku, kinach i teatrach często nazywa się ją madryckim Broadwayem; na jej początku stoi budynek Metrópolis z kopułą, a gmach Telefóniki z 1929 roku był jednym z pierwszych wieżowców w Europie.

Na środku placu bogini Kybele jedzie rydwanem zaprzężonym w dwa lwy; fontannę zaprojektował Ventura Rodríguez, a zbudowano ją za Karola III pod koniec XVIII wieku. Za nią wznosi się biały Palacio de Cibeles, dawna poczta główna, dziś siedziba ratusza Madrytu. Kibice Realu Madryt świętują przy fontannie zwycięstwa swojej drużyny.

Klasycystyczną bramę triumfalną zamówił Karol III, zaprojektował Francesco Sabatini, a ukończono ją w 1778 roku. Niegdyś wyznaczała wjazd do miasta od strony drogi z Alcalá de Henares; dziś stoi na środku Plaza de la Independencia, tuż obok Parku Retiro.

Jedno z największych muzeów sztuki na świecie otwarto w 1819 roku w klasycystycznym gmachu zaprojektowanym przez Juana de Villanuevę. Jego kolekcja mistrzów hiszpańskich nie ma sobie równych — Panny dworskie Velázqueza, Czarne obrazy Goi, El Greco — a można tu zobaczyć także Ogród rozkoszy ziemskich Boscha.

Hiszpańskie muzeum narodowe sztuki XX wieku i współczesnej mieści się w dawnym szpitalu z XVIII wieku, rozbudowanym o przeszklone wieże wind i nowoczesne skrzydło. Jego najsłynniejszym dziełem jest Guernica Picassa (1937), a w zbiorach są też ważne prace Dalego i Miró.

Park powstał jako ogród pałacu Buen Retiro, zbudowanego dla króla Filipa IV w latach 30. XVII wieku, a od 1868 roku jest otwarty dla wszystkich. Możesz popływać łódką po wielkim stawie u stóp pomnika Alfonsa XII albo zajrzeć do Kryształowego Pałacu, pawilonu ze szkła i żelaza zbudowanego w 1887 roku.

Prawdziwa starożytna świątynia egipska z II wieku p.n.e., podarowana przez Egipt Hiszpanii w 1968 roku w podziękowaniu za pomoc w ratowaniu zabytków Nubii zagrożonych przez Wysoką Tamę w Asuanie. Odbudowana kamień po kamieniu w Parque del Oeste, została otwarta w 1972 roku i jest jednym z najlepszych miejsc w Madrycie do oglądania zachodu słońca.
Do Toledo, Segowii z jej rzymskim akweduktem i królewskiego klasztoru El Escorial łatwo dotrzeć z Madrytu w jeden dzień. Aplikacja działa także tam, a w podróży samochodem opowiada o mijanych miejscowościach, jeśli przed wyjazdem włączysz automatyczny tryb GPS.
Więcej o podróżach samochodemTak. AI TourMate opowiada o Madrycie w 14 językach, w tym po polsku, angielsku, hiszpańsku, niemiecku, francusku, włosku, węgiersku, japońsku i chińsku. Każdy w grupie może słuchać we własnym języku na własnym telefonie.
Nie. Aplikacja opowiada historię miejsc wokół ciebie podczas spaceru. Do Muzeum Prado, Pałacu Królewskiego i innych miejsc z biletowanym wejściem nadal potrzebujesz biletu wydanego przez dany obiekt.
Aplikacja śledzi twoją lokalizację przez GPS, więc najlepiej działa na zewnątrz — wokół zabytków i na ulicach. Wewnątrz dużych budynków GPS może być niedokładny.
Aplikację można pobrać za darmo, a pierwsza opowieść jest bezpłatna. Potem płacisz tylko za to, czego słuchasz, kupując pakiety kredytów — bez abonamentu.